กำลังเตรียมเว็บ…
ข้ามไปเนื้อหาหลัก
สังคมศึกษาระดับ ป.4–ป.6ส 5.2

ความสัมพันธ์ของสิ่งแวดล้อมทางกายภาพกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจและสังคมของไทย

อ่านทำไม

ชีวิตของคนไทยผูกกับ «พื้นที่» อยู่ตลอดเวลา — ที่ราบลุ่มภาคกลางทำนาได้ เพราะดินดีและมีน้ำ · ชายฝั่งทำประมงได้ เพราะอยู่ติดทะเล · ภูเขาภาคเหนือปลูกพืชเมืองหนาวและทำการท่องเที่ยวได้ เพราะอากาศเย็น หัวข้อนี้จึงชวนเด็กมองความเชื่อมโยงสองทางระหว่างสิ่งแวดล้อมกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจและสังคมของคนไทย แล้วต่อยอดไปสู่คำถามว่า «อาชีพของคนในท้องถิ่นผูกกับสภาพพื้นที่อย่างไร» และ «กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญของไทยมีอะไรบ้าง» ข้อสอบเข้า ม.1 ชอบยกจังหวัดหรือภาพอาชีพมาให้วิเคราะห์หาว่ามาจากสภาพพื้นที่แบบใด เพราะจุดที่เด็กพลาดบ่อยคือตอบว่า «คนกำหนดสิ่งแวดล้อม» ฝ่ายเดียว หรือเหมารวมว่าทุกภาคทำเกษตรเหมือนกัน (เรื่องทรัพยากรและปัญหาสิ่งแวดล้อมอยู่ใน so-resource.md)

เรื่องย่อยที่ 1

ลักษณะทางกายภาพกับอาชีพและวิถีชีวิตของคนไทย

องค์ความรู้

  • สิ่งแวดล้อมทางกายภาพ คือสิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติรอบตัวเรา ได้แก่ ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ ดิน แหล่งน้ำ ป่าไม้ และแร่ธาตุ
  • กิจกรรมทางเศรษฐกิจ คือการทำมาหากิน เช่น เกษตรกรรม ประมง ป่าไม้ เหมืองแร่ อุตสาหกรรม การค้า และการท่องเที่ยว · กิจกรรมทางสังคม คือการตั้งถิ่นฐาน การคมนาคม และวิถีชีวิตของคนในชุมชน
  • ความสัมพันธ์นี้เป็น «สองทาง» ไม่ใช่ทางเดียว
    • สิ่งแวดล้อม → คน — ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ และแหล่งน้ำกำหนดว่าพื้นที่นั้นทำอาชีพใดได้ และคนมักตั้งถิ่นฐานใกล้แหล่งน้ำกับเส้นทางคมนาคม
    • คน → สิ่งแวดล้อม — การทำนา ทำสวน ตัดไม้ สร้างเขื่อน ถมคลอง สร้างถนนและเมือง ทำให้ผิวดิน แหล่งน้ำ และอากาศเปลี่ยนไป
  • พื้นที่ที่มีสภาพกายภาพต่างกันจึงมีอาชีพและวิถีชีวิตต่างกัน
บริเวณและสภาพกายภาพ ลักษณะเด่น อาชีพและวิถีชีวิตที่สอดคล้อง
ที่ราบลุ่มภาคกลาง ดินอุดมสมบูรณ์ มีน้ำท่วมถึงตามฤดู ปลูกข้าว เลี้ยงปลา ตั้งบ้านเรือนริมน้ำเป็นชุมชนหนาแน่น
ที่ราบสูงภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ดินทราย ระบายน้ำเร็ว ฝนไม่สม่ำเสมอ ปลูกข้าวหอมมะลิ มันสำปะหลัง อ้อย เลี้ยงโค และขุดสระกักเก็บน้ำไว้ใช้
เขตภูเขาภาคเหนือ อากาศเย็นลงตามความสูง ปลูกพืชเมืองหนาว ทำสวนผลไม้ ท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ
ชายฝั่งและทะเล น้ำลึก มีชายหาดและป่าชายเลน ประมง เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ท่องเที่ยวทางทะเล และซ่อมเรือ
ภาคใต้ ฝนชุก ร้อนสม่ำเสมอตลอดปี ปลูกยางพารา ปาล์มน้ำมัน ทุเรียน และขนส่งสินค้าทางเรือ
  • การกระจายตัวของคน ขึ้นกับสภาพแวดล้อมและเส้นทางคมนาคม — ที่เดินทางสะดวกและมีงานมากอย่างเมืองใหญ่กับพื้นที่รอบนิคมอุตสาหกรรม คนจะหนาแน่น ส่วนพื้นที่สูงและห่างไกลคนจะเบาบาง จึงมีการย้ายถิ่นจากชนบทเข้าเมือง
  • วิถีชีวิตต่างกันตามสภาพพื้นที่ — คนลุ่มน้ำใช้เรือและอยู่กับน้ำ · คนที่ราบสูงขุดสระและปลูกพืชทนแล้ง · คนชายฝั่งผูกอาชีพกับทะเล จึงมีพิธีและความเชื่อที่เกี่ยวกับน้ำและฤดูต่างกัน
  • การที่คนเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมจะดีหรือเสียก็ได้ — ปลูกป่าและลอกคลองส่งน้ำเป็นผลดี · ตัดไม้ทำลายป่าและทิ้งขยะลงแหล่งน้ำเป็นผลเสีย ซึ่งคนรุ่นต่อไปต้องอยู่กับผลนั้น (ดู so-resource.md)

ตัวอย่างและวิธีคิด

  • เพราะเหตุใดคนในภาคกลางจึงปลูกข้าวมากกว่าภาคอื่น — เป็นที่ราบลุ่ม ดินอุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำหลายสายและน้ำท่วมถึงตามฤดู จึงเหมาะกับการทำนามากกว่าพื้นที่ลาดชัน
  • หมู่บ้านติดชายฝั่งทะเล อาชีพหลักน่าจะเป็นอะไร และเพราะเหตุใด — ประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ เพราะใกล้แหล่งน้ำเค็มและมีป่าชายเลนที่เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำ
  • ทำไมเมืองใหญ่จึงมีคนหนาแน่นกว่าบนภูเขา — มีงาน การค้า โรงเรียน โรงพยาบาล และการคมนาคมสะดวก ต่างจากพื้นที่สูงที่เดินทางยากและพื้นที่ทำกินจำกัด
  • ถ้าคนในชุมชนตัดป่าเชิงเขาออกทั้งหมด จะกระทบอาชีพของคนที่นั่นอย่างไร — ฝนชะผิวดินทำให้ดินเสื่อม ผลผลิตลดลง และอาจเกิดดินถล่ม จนทำเกษตรต่อได้ยากขึ้น

ภาพและไดอะแกรม

flowchart TD
    E[สิ่งแวดล้อมทางกายภาพ<br/>ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ ดิน น้ำ ป่าไม้ แร่]
    A[กิจกรรมทางเศรษฐกิจ<br/>เกษตรกรรม ประมง เหมืองแร่ อุตสาหกรรม ท่องเที่ยว]
    S[กิจกรรมทางสังคม<br/>การตั้งถิ่นฐาน การคมนาคม วิถีชีวิตชุมชน]
    E -->|เอื้อหรือจำกัดการทำมาหากิน| A
    E -->|กำหนดที่ตั้งชุมชนและเส้นทาง| S
    A -->|ใช้และเปลี่ยนสภาพพื้นดินกับแหล่งน้ำ| E
    S -->|ขยายเมือง ถมคลอง สร้างถนน| E
    A -->|สร้างรายได้และงานให้คนในชุมชน| S

คำบรรยายภาพ: แผนผังปฏิสัมพันธ์มนุษย์กับสิ่งแวดล้อมแสดงความสัมพันธ์สองทาง ด้านหนึ่งสิ่งแวดล้อมทางกายภาพเอื้อหรือจำกัดว่าพื้นที่นั้นทำอาชีพใดได้และกำหนดที่ตั้งชุมชน อีกด้านหนึ่งกิจกรรมทางเศรษฐกิจและสังคมของคนก็ใช้และเปลี่ยนสภาพพื้นดิน แหล่งน้ำ และอากาศ ขณะเดียวกันรายได้และงานจากกิจกรรมเศรษฐกิจก็กลับมาเปลี่ยนวิถีชีวิตของชุมชน

ภาพเปรียบเทียบอาชีพของคนไทยในพื้นที่ต่างกัน ที่ราบลุ่ม ที่ราบสูง และชายฝั่งทะเล

คำบรรยายภาพ: ภาพเปรียบเทียบพื้นที่สามแห่งของไทย ภาพแรกเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำที่มีนาข้าวและชุมชนริมน้ำซึ่งเหมาะกับการทำนา ภาพที่สองเป็นที่ราบสูงที่มีไร่มันสำปะหลังกับทุ่งเลี้ยงโคซึ่งเหมาะกับพืชไร่และการเลี้ยงสัตว์ ภาพที่สามเป็นชายฝั่งทะเลที่มีเรือประมงและแนวป่าชายเลนซึ่งเหมาะกับการประมงและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

เรื่องย่อยที่ 2

กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญของไทย

องค์ความรู้

  • กิจกรรมทางเศรษฐกิจ คือกิจกรรมที่คนทำเพื่อให้ได้รายได้มาเลี้ยงชีพ แบ่งเป็น ภาคเกษตรกรรม ภาคอุตสาหกรรม ภาคบริการ และการค้า
  • ภาคเกษตรกรรม เป็นฐานสำคัญของไทยและผูกกับสภาพพื้นที่ชัดเจน
สภาพพื้นที่ พืชหรือสัตว์ที่เหมาะ
ที่ราบลุ่มภาคกลาง ข้าว เลี้ยงปลาในนาและบ่อ
ที่ราบสูงภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ข้าวหอมมะลิ มันสำปะหลัง อ้อย เลี้ยงโคและกระบือ
ชายฝั่งทะเลทั้งสองด้าน ประมงชายฝั่งและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอย่างกุ้งและปลา
ภาคตะวันออกและภาคใต้ ผลไม้เมืองร้อน เช่น ทุเรียน เงาะ มังคุด และยางพารากับปาล์มน้ำมันในภาคใต้
  • ภาคอุตสาหกรรม ต่อเนื่องจากเกษตรกรรมและใช้ทรัพยากรของประเทศ — สำคัญคืออุตสาหกรรมแปรรูปอาหารและเกษตร เช่น ข้าวสาร น้ำตาล ยางแปรรูป อาหารทะเลแช่แข็ง · อุตสาหกรรมยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ และสิ่งทอ ซึ่งมักตั้งในนิคมอุตสาหกรรมของภาคกลางและภาคตะวันออกเพราะใกล้ท่าเรือและเส้นทางขนส่ง
  • ภาคบริการและการท่องเที่ยว เป็นแหล่งรายได้สำคัญ — ไทยมีทั้งทะเล ภูเขา วัดโบราณ อาหาร และวัฒนธรรม จึงมีนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ ทำให้เกิดงานในโรงแรม ร้านอาหาร มัคคุเทศก์ ขนส่ง และของที่ระลึก
  • การค้าและพลังงาน — ไทยส่งออกสินค้าเกษตรและอุตสาหกรรม และนำเข้าสินค้าบางประเภท · ด้านพลังงานมีทั้งการผลิตไฟฟ้าจากแก๊สธรรมชาติในอ่าวไทย พลังน้ำจากเขื่อน และการขุดแร่ เช่น ลิกไนต์ ยิปซัม และหินปูนเพื่อใช้ในอุตสาหกรรม
  • กิจกรรมเศรษฐกิจกับสิ่งแวดล้อมไปด้วยกัน — ทำการเกษตรต้องมีน้ำและดินดี · อุตสาหกรรมต้องมีวัตถุดิบและพลังงาน · ท่องเที่ยวต้องมีธรรมชาติและวัฒนธรรมที่ยังดีอยู่ ถ้าทรัพยากรเสื่อมเสีย กิจกรรมเหล่านี้ก็เสียรายได้ไปด้วย (ดู so-resource.md · ปัจจัยการผลิตด้านที่ดิน แรงงาน ทุน และผู้ประกอบการดู so-factor.md)
  • การกระจายรายได้ — ภาคบริการและการท่องเที่ยวทำให้จังหวัดที่มีแหล่งท่องเที่ยวมีรายได้มาก ส่วนพื้นที่เกษตรกรรมล้วนรายได้จะขึ้นลงตามราคาพืชผลและฤดูกาล

ตัวอย่างและวิธีคิด

  • เพราะเหตุใดอุตสาหกรรมแปรรูปอาหารจึงเป็นอุตสาหกรรมสำคัญของไทย — เพราะไทยมีวัตถุดิบจากการเกษตรและประมงมาก ทั้งข้าว ผัก ผลไม้ ยางพารา และสัตว์น้ำ จึงแปรรูปเป็นสินค้าส่งออกได้และเพิ่มรายได้ให้เกษตรกร
  • ทุเรียนจากภาคใต้และภาคตะวันออกส่งขายได้ เพราะอะไร และอาชีพใดได้ประโยชน์ — ได้เพราะเป็นผลไม้เมืองร้อนที่ตลาดต้องการ · เกษตรกร ผู้ค้าขนส่ง และผู้แปรรูปต่างได้ประโยชน์
  • ทำไมแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลจึงต้องรักษาป่าชายเลนและแนวปะการัง — เพราะเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำและเป็นส่วนหนึ่งของทิวทัศน์ที่นักท่องเที่ยวมาชม ถ้าถูกทำลาย ทั้งการประมงและการท่องเที่ยวจะเสียรายได้พร้อมกัน
  • ถ้าพื้นที่จังหวัดหนึ่งปลูกพืชเชิงเดี่ยวอย่างเดียวโดยไม่ดูแลดิน จะเกิดอะไรต่อเศรษฐกิจท้องถิ่นในระยะยาว — ดินเสื่อมจนผลผลิตลดลง รายได้เกษตรกรไม่ยั่งยืน และต้องพึ่งพืชชนิดเดียวซึ่งราคาขึ้นลงตามตลาด จึงควรปลูกพืชหลายชนิดและดูแลดินด้วย

ภาพและไดอะแกรม

กิจกรรมทางเศรษฐกิจ อาศัยสภาพกายภาพอย่างไร ตัวอย่างพื้นที่ในไทย
เกษตรกรรม ดินและน้ำ รวมถึงภูมิอากาศที่เหมาะกับพืช ที่ราบลุ่มภาคกลาง ภาคอีสาน ภาคใต้
ประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ชายฝั่ง ทะเล ป่าชายเลน และแหล่งน้ำจืด ชายฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
อุตสาหกรรมแปรรูป วัตถุดิบเกษตร เส้นทางขนส่ง และท่าเรือ นิคมอุตสาหกรรมภาคกลางและตะวันออก
การท่องเที่ยวและบริการ ทะเล ภูเขา วัด โบราณสถาน และวัฒนธรรม ภาคใต้ ภาคเหนือ และเมืองใหญ่
เหมืองแร่และพลังงาน แหล่งแร่และแหล่งพลังงานในพื้นที่ แร่ในภาคเหนือกับภาคใต้ แก๊สธรรมชาติในอ่าวไทย

คำบรรยายภาพ: ตารางแสดงกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญของไทยห้าประเภท พร้อมอธิบายว่ากิจกรรมแต่ละอย่างอาศัยสภาพกายภาพใด และยกตัวอย่างพื้นที่ในไทยที่ทำกิจกรรมนั้น เช่น เกษตรกรรมในที่ราบลุ่มภาคกลาง ประมงที่ชายฝั่งทั้งสองด้าน อุตสาหกรรมแปรรูปในนิคมภาคกลางและตะวันออก การท่องเที่ยวในภาคใต้กับภาคเหนือ และเหมืองแร่กับพลังงานที่ใช้แหล่งแร่และแหล่งพลังงานในพื้นที่

แผนที่ประเทศไทยแสดงการกระจายตัวของกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญ

คำบรรยายภาพ: แผนที่ประเทศไทยแสดงการกระจายตัวของกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญ ภาคกลางเป็นแหล่งนาข้าว ภาคอีสานเป็นแหล่งพืชไร่และการเลี้ยงโค ภาคใต้และภาคตะวันออกเป็นแหล่งผลไม้กับยางพารา ภาคกลางและภาคตะวันออกมีนิคมอุตสาหกรรมแปรรูป ส่วนภาคใต้และภาคเหนือเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ

ข้อควรระวัง

  • ความสัมพันธ์นี้เป็น «สองทาง» — สิ่งแวดล้อมกำหนดวิถีชีวิตของคน และคนก็เปลี่ยนสิ่งแวดล้อม ตอบฝ่ายใดฝ่ายเดียวไม่ได้เต็มคำ
  • อย่าเหมารวมว่าทุกท้องถิ่นทำเกษตรเหมือนกัน — ต้องดูสภาพพื้นที่จริงก่อน ที่ราบลุ่มปลูกข้าวได้ดี ที่ราบสูงดินทรายเหมาะกับพืชไร่มากกว่า
  • อย่าตอบว่าภาคใดรวยหรือจนโดยไม่ดูปัจจัย — รายได้ของพื้นที่ขึ้นกับทั้งทรัพยากร การคมนาคม แหล่งงาน และราคาสินค้าในตลาด
  • อุตสาหกรรมและท่องเที่ยวก็ต้องพึ่งธรรมชาติ — ถ้าใช้น้ำเกิน ปล่อยน้ำเสีย หรือทำลายทิวทัศน์ กิจกรรมเหล่านี้จะเสียรายได้ในระยะยาว
  • ระวังการเทียบ «พื้นที่» กับ «จำนวน» — ถ้าโจทย์ถามจำนวนจังหวัดของภาค ต้องระบุเกณฑ์แบ่งภาคให้ชัด ถ้าถามพื้นที่มากที่สุดของประเทศ คำตอบคือจังหวัดนครราชสีมา

แหล่งอ้างอิงและตัวชี้วัด

  • ขอบเขตสอบ: ../_ref/ขอบเขตสอบเข้า-ม1/ลิสต์เนื้อหา/สังคมศึกษา.csv (ลำดับ 77–78)
  • ตัวชี้วัด ป.6: ส 5.2 ป.6/1 (ดู ../_ref/p6-indicators.md)
  • ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง สาระภูมิศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (สพฐ.) — ไฟล์ ../_ref/geo-2560-drive.pdf (https://drive.google.com/open?id=1uKcNtZr8G94vPOv19ftTKp2g2jq6Y7W3)
  • ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (สพฐ.) — https://drive.google.com/open?id=0B9t56k6dmUe5Z202Wmw5S1dvOGM
  • หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (เล่มหลัก) — https://academic.obec.go.th/images/document/1559878925_d_1.pdf
  • หน้าฮับรวมหลักสูตรทางการ สพฐ. — https://academic.obec.go.th/web/news/view/75
  • หมายเหตุความมั่นใจ: เรื่องย่อยในไฟล์นี้ยืนยันได้แหล่งเดียว — ต้องหาแหล่งยืนยันเพิ่มก่อนใช้ตั้งข้อสอบ

อ่านสรุปเนื้อหาหัวข้อนี้ครบแล้ว

พร้อมลองทำโจทย์เพื่อประเมินความเข้าใจและสะสมเหรียญรางวัลแล้วหรือยัง?